Bardzo serdecznie dziękuję wszystkim, którzy wzięli udział w konkursie. Zarówno tym, którzy umieścili na mojej facebookowej tablicy swoje ujęcia, jak też tym z Was, którzy zagłosowali na nie klikając w „Lubię to!”.

Na początek NIESPODZIANKA. Postanowiłem dodatkowo nagrodzić wszystkich odważnych. Tak więc poza obiecanymi nagrodami, wszyscy którzy umieścili zdjęcia otrzymują BEZPŁATNY DOSTĘP do kursu on-line „Jak wybrać aparat fotograficzny na prezent” o wartości 19.70zł. Kody prześlę indywidualnie do każdej osoby przez facebookowe „Wyślij wiadomość”.

Teraz bardziej merytorycznie:
W konkursie wzięło udział łącznie 12 zdjęć ( 8 osób umieściło je na tablicy i 4 osoby na stronie wydarzenia ).

.

Najwięcej (16) głosów uzyskało zdjęcie Iwonny Donimirskiej . GRATULUJĘ ! Wygrała Pani darmowy dostęp do obszernego video kursu on-line „Jak fotografować zimą” (oklaski).

.

Trzy wyróżnienia zgodnie z ilością „Lubię to!” otrzymują:

Grażyna Kołodziej, Alicja Warzecha, Agnieszka Błaszczyk

Wszystkie te fotki otrzymały po 2 głosy „Lubię to!”. Panie otrzymują kupony zniżkowe na zakup kursu „Jak fotografować zimą” za jedyne 4.97zł . Brawa! Nagrody znajdą się jutro w „skrzynkach”.

Niestety 2 z pośród zamieszczonych fotografii nie kwalifikują się ze względów regulaminowych: „Na zdjęciu oprócz zimowego motywu musi być ktoś z Twojej rodziny lub Ty, a zdjęcie nie może być fotomontażem.”. Ale jak już napisałem na wstępie wszyscy otrzymują nagrodę niespodziankę.

Osobne wyróżnienia, już tylko słowne.
Organizatorowi (czyli mnie) najbardziej spodobały się cztery fotografie:
1) Alicji Warzechy – fotografia przedstawia dziecko bawiące się na śniegu, ciekawa, czarno-biała obróbka sprawia, że nabiera ono nieco artystycznego wyrazu. Jest zimowe i rodzinne.
2) Leszka Sasinowskiego – również czarno biała fotografia. Broni się formą i przestrzenią. Zastosowanie winiety sprawia, że mamy wrażenie szerokiej przestrzeni obserwowanej przez lunetę.
3) Tomasza Łabędzkiego – portret zimowej dziewczyny. Niebieski kolor fantastycznie uwypukla wesołość osoby na zdjęciu. Jest ono dynamiczne. A poza tym przedstawia piękną dziewczynę.
4) Lecha Albrechta – najlepsza kompozycja oraz najtrudniejsze warunki zdjęciowe.

Jeszcze raz dziękuję i zapraszam na kolejne konkursy. Warto bo nagrody to video kursy on-line.

.

Comments(0)

Zima nie chce ustąpić. Może dla tego, że tak nie wielu ją lubi. Kierowcy narzekają na skrobanie szyb.
Właściciele domków na opłaty za ogrzewanie. Wszyscy na dziurawe drogi… itd.

Ale przecież są też i szczęśliwi:
narciarze, snowbordziści, skoczkowie, łyżwiaże, … i przede wszystkim dzieci,
które akurat nie siedzą przed komputerem tylko jeżdżą na sankach.
Tak, tak, wiem, że takich dzieci jest niewiele.

Pomyślałem sobie, że skoro chcemy skończyć już z zimą, to warto się nią jeszcze zachwycić. Bo przecież na zdjęciach zawsze wygląda fajnie.

Ogłaszam konkurs na najciekawsze zdjęcie zimowe.
Warunek: Każdy może zamieścić tylko jedną fotografię. Na zdjęciu oprócz zimowego motywu musi być ktoś z Twojej rodziny lub Ty, a zdjęcie nie może być fotomontażem. Fotkę należy umieścić na tablicy na mojej stronie http://www.PoradyFotografa.pl.
Nagrody: jedna główna – Kurs multimedialny on-line „Jak fotografować zimą” o wartości 27 złotych.
trzy wyróżnienia – Kupony rabatowe na powyższy kurs (cena po rabacie 4.97 złotych).
JURY: Marek Kloska na podstawie ilości głosów [ Lubie to! ]
Termin: do 28 lutego 2011 do godz.23:59.

Comments(0)

Comments(0)

Być nad morzem i nie zrobić zdjęcia zachodu słońca?

No właśnie, jak zapewne wiesz, nad kapryśnym Bałtykiem nie jest łatwo trafić w odpowiednią pogodę. Zwykle nawet, gdy w ciągu dnia jest prawie bezchmurne niebo – wieczorem pojawiają się chmury, które przesłaniają horyzont. Z jednej strony to „porażka” bo chcemy przecież sfotografować moment kiedy słońce znika dokładnie za linią horyzontu.

Ale przecież byłoby to nieciekawe ujęcie. Gładkie niebo, zanikająca kula słońca i morze bez fal. Każde ujęcie powinno mieć swoją dramaturgię . Tak to prawda.

Czy udało mi się to – oceń sam.

Tego dnia było sporo chmur, ale słońce słońce prześwietlało je przed zachodem. Użyłem solidnego statywu i teleobiektywu 70-300mm. Dzięki temu obiektywowi obraz został spłaszczony. Odległość między mewami, a słońcem wizualnie się zmniejszyła. Ponieważ czasy naświetlania musiały być już znacznie dłuższe, a nie chciałem zwiększać czułości (duże ziarno) – statyw spełnił swoje zadanie.

Ważną rzeczą jest ustawienie odpowiedniego poziomu balansu bieli. Jest to trudne nawet przy zastosowaniu PRE i białej karty. Wygodna okazała się mała, matowa osłona. Po jej założeniu przestawiłem ostrość na M i skierowałem na obiektyw na fotografowany kadr.

Muszę przyznać, że zrobiłem sporo ujęć zanim naświetlenie było odpowiednie. W końcu nie łatwo jest wybrać fragment obrazu o średniej wartości naświetlenia, przy fotografowaniu pod światło. Częściowo pomogła automatyka aparatu NIKON D80. Ale ostatecznie efekt osiągnąłem na pełnym „manualu”. Jeszcze jeden szczegół. Teleobiektyw naprawdę jest ciężki i przy odwróceniu głowicy o 80stopni śruba przy szbkozłączce potrafi się odkręcić .

Podsumowując

1. Zdjęcia robione pod światło wymagają precyzyjnego, ręcznego ustawienia naświetlenia.

2. Należy zwrócić uwagę na poziom bieli.

Comments(0)